Naast ons
tuinhuisje had de vorige eigenaar een volière gemaakt.
En eigenlijk was dat
ding altijd een doorn in het oog. Afbreken deden we echter vooralsnog niet, want ja,
je weet niet wat je tegen komt. Maar door de jaren heen verrotte dat ding onder
onze ogen verder. Dus werd besloten, afbreken die handel en bij de tuin
betrekken. Nu hebben we toch al niet zo'n kleine tuin ☺ maar er kan altijd nog een
stukje bij. En het feit dat de eikenboom eindelijk zichtbaar wordt vond ik helemaal geweldig. Maar tijdens het afbreken bleek dat er een betonnen fundering onder
lag....... niet zo leuk. Dus hebben we snel besloten om er terrasje nr. 7 van
te maken.
Met een doorkijk naar de eikenboom.
En het is een heerlijk plekje, lekker
schaduw en van daaruit een mooi zicht op de tuin.
Omdat er tussen de huisjes een
verbinding nodig was in de tijd van de volière werd er een gat in het tuinhuisje
gemaakt, dat moest dus gerepareerd worden. Er ontstond een vreemde constructie,
dus besloten we spontaan, we maken er een nepraam van
































